Hoe is het project “een warm hart voor Nepal” ontstaan?

Ik ben Maaike Decock en in 2009 heb ik gewerkt als vrijwilliger in Lalitpur, Nepal. Ik was er tewerkgesteld in een rehabilitatiecentrum voor kinderen met HIV.
Net als velen onder jullie had ik geen idee dat HIV zo een groot probleem was in Nepal. Maar het is echt schrijnend hoeveel kinderen er besmet zijn met HIV. Ze worden er bovendien uitgestoten door de maatschappij, waardoor vele ouders in de anonimiteit willen blijven.
De periode daar, met de kinderen, heeft echt mijn leven veranderd.
Dipak, Didi & hariLalitpur 023Lalitpur 019
met de ambulance naar 't ziekenhuis

met de ambulance naar ’t ziekenhuis

AfscheidDSC_2048DSC_2050
afscheid 2009                                              Happy weerzien 2014

 

De aardbeving in Nepal heeft me dan ook heel diep geraakt.
Wonder boven wonder hebben alle kinderen en het personeel, de aardbevingen overleefd.
Maar de nood is groot, vijf kinderen hebben geen huis meer om naar terug te gaan …
Het is dan ook mijn wens om geld in te zamelen om hun huizen terug op te bouwen.
Vanuit mijn ervaring als vrijwilliger weet ik dat ze, in MSPN, moeilijk zelf geld kunnen beheren en niet altijd de juiste prioriteiten leggen.
nepal na aarbeving 2nepal na aardbeving
Maar aangezien ik door mijn yogareizen tweemaal naar Nepal ga dit jaar (augustus en oktober) zou ik zelf tijd uittrekken om ter plaatse te kijken hoe het geld best kan besteed worden.
Ik zal de coördinatie van dit project op mij nemen.
Mijn eerste wens was dus om de huizen terug te bouwen.
Maar na mijn bezoek in augustus 2015 had ik contact met de directeur van ‘Nepal Youth Fondation’ – de overkoepelende organisatie waar MSPN bij behoort.
Zij brachtten mij naar de afgelegen dorpjes van Sindhu Palchowk (epic centre of earth quake). Alles is daar daadwerkelijk verwoest … kinderen krijgen nu les buiten op een grasveldje …
Toen is het idee gestart om scholen terug te bouwen.
De gebouwen zijn aarbevingbestendig en ook vuurbestendig … om je een idee te geven een school  voor 350 kinderen zou ongeveer 15.000 euro kosten.
Het is dan ook mijn droom om een school gedoneerd door ‘belgen met een goed hart’ terug te bouwen.
Hieronder kan je een fotoreportage zien van mijn bezoek een het getroffen gebied in aug 2015.
 https://plus.google.com/photos/113352657095430710848/album/6242655646556248097/6242683368918893986
Mensen denken dikwijls wat een verschil zal dit maken maar ik kan jullie zeggen voor de kinderen is iedere euro is welkom!!!

Het nummer van het project is “BE 42 0689 0256 8354” met als naam “een warm hart voor Nepal”.
De foto’s en de opvolging van wat er met het geld gebeurd is, zullen jullie kunnen volgen via het magazine CHANGE, alsook op deze website!

Extra info betreffende het project MSPN

(“MSPN-The New Life Centre” former name Manisha Singh Punarjeevan Niwash , name of the founder of the center (MSPN).)
link :https://mspnnepal.wordpress.com)MSPN is een rehabilitatiecentrum voor kinderen met HIV. Kinderen kunnen er op krachten komen
dmv de juiste voeding, medicijnen, … . Tijdens hun verblijf krijgen ze ook onderwijs. Meestal verblijven de kinderen daar een paar maanden en soms zelfs meer dan een jaar. Eén van de ouders vergezelt hun kind tijdens hun verblijf in MSPN. De ouders krijgen dan ook een scholing in hoe ze de overlevingskansen kunnen vergroten voor een kind met HIV (hygiëne, de juiste voeding …). Het rehabilitatiecentrum zelf heeft geen schade. Maar vijf inwonende moeders zijn hun huizen kwijt door de aardbeving. Dat betekent dat ze geen dak meer boven hun hoofd hebben wanneer ze het centrum mogen verlaten.Het geld van dit project gaat dan ook integraal naar de opbouw van de huizen.